Σε ποιο σπίτι θέλεις να γυρίσεις;

Τον τελευταίο καιρό, κάνω μερικές σκέψεις σχετικά με το κλίμα που δημιουργούμε εμείς οι γονείς στο σπίτι. Πώς διαμορφώνουμε την έννοια του σπιτιού, του «σπιτικού» στην οικογένειά μας και στα παιδιά;

Ως σύζυγος και μαμά, νιώθω ότι είμαι αυτή που σε μεγάλο βαθμό ορίζει το «κλίμα» μες στο σπίτι. Το αντιλαμβάνομαι, όταν εγώ δεν είμαι καλά, η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι!

Ας σκεφτούμε.

  • Τι σπίτι θέλουμε να «χτίσουμε» για την οικογένειά μας;
  • Σε τι είδους σπίτι ανυπομονούμε να γυρίσουμε όταν είμαστε κουρασμένοι, απογοητευμένοι, θυμωμένοι;
  • Δεν περιμένουμε να βρούμε στο σπίτι ένα καταφύγιο;
  • Όλοι μας δε θέλουμε να είναι η ζεστή φωλιά που θα μας κρατήσει ασφαλείς, χορτάτους, ήρεμους, θα μας παρηγορήσει και θα μας γιατρέψει;

Το καλλιεργούμε αυτό καθημερινά, αλήθεια;

Τακτοποιημένο σπίτι

Ξεκινώ τη σκέψη μου από το πρακτικό. Ένα τακτοποιημένο, καθαρό σπίτι που μας περιμένει, μας καλοδέχεται.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ξεκίνησα να ψάχνω το μινιμαλισμό. Το σπίτι μας δε μου άρεσε φορτωμένο με πράγματα και διαρκώς ακατάστατο.

Our homes are not containers for stuff, but rather a place for joy and connection. Let's make room for more of that.
https://bemorewithless.com

Σπιτικό φαγητό

Παλιότερα δεν έδινα πολλή σημασία σε αυτό. Πλέον όμως, έχω αντιληφθεί πόσο σημαντικό είναι το να υπάρχει μαγειρεμένο φαγητό στο σπίτι.

Η εστίαση έχει τη θέση της στις σχέσεις των ανθρώπων και είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία σύνδεσης! Ακόμα και στη φιλοξενία της αρχαίας Ελλάδας ήταν η πρώτη κίνηση του οικοδεσπότη προς το φιλοξενούμενο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Ο Γιώργος στο στρατό είχε ειδικότητα μάγειρα. Όταν πήγε στο Κέντρο Εκπαίδευσης, ο διοικητής τούς μίλησε και τους είπε «το φαγητό για να γίνει νόστιμο χρειάζεται αγάπη». Τότε του είχε φανεί υπερβολικό, αλλά τωρα μετά από χρόνια που το συζητάμε, βλέπουμε ότι είχε δίκιο. Το φαγητό είναι τελετουργία και φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Ξέρω ότι δε λέω τίποτα καινούριο αυτή τη στιγμή, αλλά στο πλαίσιο της οικογένειας συνειδητοποίησα πόσο πολύτιμη διαδικασία είναι: Το να αποφασίσεις τι θα μαγειρέψεις ως μαμά, ώστε να είναι υγιεινό και να αρέσει στην οικογένεια. Το να βρεις τα σωστά υλικά, την πετυχημένη συνταγή, να την ακολουθήσεις πιστά, να έχεις υπομονή ώσπου να ψηθεί σωστά. Και μετά η ωραία στιγμή που κάποιος λέει «μμμμ τι νόστιμο φαγητό!» Είναι ένας από τους λόγους που αγαπώ τη μαγειρική: να ευχαριστώ τους ανθρώπους που αγαπώ. Είναι ωραίες οι Κυριακές που όλη η οικογένεια τρώει μαζί! Εσείς τι μαγειρέψατε σήμερα; #sunday #sundays #familyaroundthetable #familytogether

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Μαρία-Η Κόκκινη Καμέλια (@kokkinikamelia) στις

Γκρίνια

Αυτό για μένα είναι ίσως το πιο σημαντικό!

Η μαμά μου μου είχε πει μια ιστορία κάποτε για ένα ζευγάρι. Ο άντρας έλεγε πως με το που γύριζε σπίτι από τη δουλειά, η γυναίκα του «του πετούσε στα μούτρα το σκουπιδοτενεκέ». Μόλις εκείνος έμπαινε μέσα, άρχιζε αμέσως να του λέει όλα τα παράπονα της, πόσο δύσκολα πέρασε τη μέρα της, πόσο την κούρασαν τα παιδιά και πόσο δεν αντέχει άλλο.

Το σκέφτομαι πολύ σε σχέση με τα παιδιά και το σύζυγο αυτό. Αν γκρινιάζω συνεχώς για ό,τι δεν κάνουν καλά, δε θα θέλουν να βρίσκονται κοντά μου. Ο άντρας μου θα θέλει να καθυστερεί να γυρίσει από τη δουλειά, γιατί… ποιος θέλει να πάει εκεί που θα αρχίσει το κήρυγμα;
Και τα παιδιά, μεγαλώνοντας δε θα θέλουν να γυρίσουν στο σπίτι όπου η μαμά περιμένει στην πόρτα για να αρχίσει την ψυχρολουσία. Υπάρχουν τόσοι τρόποι να δείξω ποιο είναι το σωστό. Η γκρίνια μόνο να απωθεί μπορεί. Τα αποτελέσματα της είναι βραχυπρόθεσμα, όπως και εκείνα του φόβου.

Ένα γνωστό παράδειγμα

Σκέφτομαι συχνά την παραβολή του Ασώτου. Πάντα την έβλεπα από την πλευρά του αγανακτισμένου γιου, αλλά τη σκέφτομαι πλέον από την πλευρά του πατέρα. Όταν ξεκινάει η παραβολή και ο γιος δηλώνει ότι θέλει να φύγει, τι σκεφτόμαστε όλοι; Ότι ο πατέρας έκανε κακή δουλειά. Αν το παιδί σου θέλει να φύγει από το σπίτι, σίγουρα του φέρθηκες άσχημα! Τι πατέρας είσαι εσύ;

Κι όμως, όταν ο γιος έχει πια εξουθενωθεί και απελπίζεται, αποφασίζει να γυρίσει. Γιατί; Γιατί τελικά είδε ότι εκεί ήταν που περνούσε καλά. Εκεί τον φρόντιζαν, εκεί νοιάζονται γι’ αυτόν! Εκεί ήξερε ότι θα βρει τον πατέρα του να τον περιμένει στην πόρτα για να τον σφίξει στην αγκαλιά του και όχι για να του επιδείξει θριαμβευτικά ότι απέτυχε με τη φυγή του και ήρθε πίσω ταπεινωμένος! Όπως ακριβώς και στο βιβλίο Μικρό λευκό κοχύλι

Ναι, αλλά…

Καλά τα λέμε θεωρητικά. Ξέρω πολύ καλά πως όλα αυτά ακούγονται υπέροχα. Όμως υπάρχει η κούραση! Πολλές γυναίκες δουλεύουν, έχουν δύσκολα ωράρια, δεν έχουν πολλή βοήθεια και κάπου πελαγώνουν! Πώς να έχεις ένα φροντισμένο σπίτι, μαγειρεμένο φαγητό και καλή διάθεση, όταν είσαι διαρκώς στο τρέξιμο;
Ακόμα κι αν είσαι στο σπίτι, είναι εξαντλητικό. Κάθε μέρα ακριβώς οι ίδιες παραστάσεις, το ίδιο πρόγραμμα, το ίδιο μοτίβο!

Είναι πολύ αληθινή αυτή η περιγραφή. Είναι η πραγματικότητα σε πολλά σπίτια.

Αλλά κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολο. Αν είπαν ποτέ σε κανέναν ότι να παντρευτεί, να κάνει οικογένεια και να στήσει ένα σπιτικό, είναι εύκολο, του είπαν ψέματα!

Και, για όσα πρακτικά πράγματα δεν μπορούμε να κάνουμε, ας θυμόμαστε ότι τελικά αυτό που νιώθουν τα άλλα μέλη είναι η διάθεσή μας. Η αγάπη μας και η επιθυμία μας να έχουμε ένα σπίτι και μια οικογένεια που νοιάζεται!

Και το λέω πρώτα απ’ όλα για τον εαυτό μου!

Ένα υπέροχο χειροποίητο δώρο που μας έκαναν στη βάφτιση της δεύτερης κόρης μας

Τελικά…

Οι γονείς και κυρίως η μαμά διαμορφώνουν το κλίμα μέσα στο σπιτικό.

Ναι, θα αποτύχουμε πολλές φορές, θα κουραστούμε, θα πούμε λάθος κουβέντες, θα θυμώσουμε, θα γκρινιάξουμε, θα τσακωθούμε. Αρκεί να ξέρουμε ότι αυτές οι στιγμές ήταν «λάθος» και όχι η σταθερή παγιωμένη κατάσταση.

Είναι στο χέρι μας να φτιάξουμε ένα σπίτι που τα άλλα μέλη θα θέλουν να έρθουν. Ο ρόλος μας και η θέση μας μας δίνει αυτή τη δύναμη και αυτή την ευθύνη.

Οι σοφές γυναίκες οικοδόμησαν σπίτια, ενώ οι ανόητες τα κατέσκαψαν με τα ίδια τους τα χέρια. Παροιμίες, 14: 1
Πρωτοείδα αυτό το στίχο στο blog της αγαπημένης μου Τριανταφυλλένιας και κατόπιν το έψαξα και μόνη μου στις Παροιμίες της Παλαιάς Διαθήκης.

Όταν τα παιδιά δε θα μας χρειάζονται άλλο (γιατί, ο στόχος είναι κάποια μέρα να ανεξαρτητοποιηθούν και να μη μας χρειάζονται), όταν θα μεγαλώσουν και δε θα είναι πλέον «κολλημένα» πάνω μας, όταν θα έχουν κι άλλες επιλογές, θα διαλέγουν το δικό μας σπίτι, γιατί εκεί βρίσκουν αποδοχή, αγάπη, ανταπόκριση, φροντίδα. Όχι γκρίνια και κατακριτική διάθεση για όλα!

Όταν σκέφτονται να «γυρίσουν», θα το σκέφτονται με χαρά.

Let's build a home our kids will want to come back to.

Θέλω να δημιουργήσω ένα σπίτι, που όταν τα παιδιά μου μεγαλώσουν και δε με χρειάζονται άλλο ούτε για τα πρακτικά, ούτε για να αυτοεξυπηρετηθούν, ούτε για να πάρουν λεφτά, ούτε για να πλύνουν τα ρούχα τους, ούτε καν για συντροφιά, να έρχονται επειδή θα με αγαπούν! Δε θα με χρειάζονται, αλλά θα έρχονται κοντά μου γιατί θα βρίσκουν σε μένα την ανάπαυση και την καλή κουβέντα!

Εύχομαι τόσο να το πετύχω αυτό!


Πείτε μου τις δικές σας σκέψεις για όλα αυτά! Θέλω πολύ να ακούσω πώς το σκέφτονται οι άλλοι!

Μαρία

16 Comments

  1. Νέλη 17/01/2019 at 12:30

    Υπέροχο ποστ Μαρία! Κι έχεις απόλυτο δίκιο ότι το βάρος της καλής ατμόσφαιρας πέφτει στου ώμους της γυναίκας..Όσο κι αν μοιάζει κουραστικό ή «αδικο» μερικές φορές..οταν σκεφτώ ότι το δικο μου κέφι και η διάθεση είναι το βαρόμετρο και επηρεάζουν όλους στο σπίτι ,νιώθω ότι ο Θεός μου έχει αναθέσει μια πραγματικά σημαντική δουλειά! Μακάρι τα παιδιά μας να θέλουν πραγματικά να επιστρέφουν στο σπίτι μας..

    Reply
    1. Μαρία 17/01/2019 at 15:41

      Ναι, έτσι το σκέφτομαι κι εγώ, Νέλη! Όπως και να το κάνεις, το ρόλο της μαμάς δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει κανείς!

      Reply
  2. Κάλη 17/01/2019 at 13:20

    Πολύ ωραία ανάρτηση. Στο τέλος με συγκίνησες άτιμο! Στο εύχομαι… οπως και σε μένα! Κάλη

    Reply
    1. Μαρία 17/01/2019 at 15:41

      Χαχα!! Μακάρι Κάλη μου!

      Reply
  3. Ελένη 17/01/2019 at 15:33

    Τι ωραία που τα γράφεις! Ακριβώς έτσι είναι!!
    «Δώσε στα παιδιά σου φτερά για να πετάξουν και ρίζες για να γυρίσουν πίσω!»

    Reply
    1. Μαρία 17/01/2019 at 15:42

      Αυτό το ρητό σκεφτόμουν καθώς το έγραφα!

      Reply
  4. Ευδοξία 18/01/2019 at 16:51

    Πολύ όμορφα λόγια και νομίζω μιλάει στην ψυχή της κάθε μαμάς…μπράβο!!!

    Reply
    1. Μαρία 18/01/2019 at 21:48

      Χαίρομαι τόσο πολύ που το νιώθεις με τον ίδιο τρόπο, Ευδοξία! Σε ευχαριστώ!

      Reply
  5. Τριανταφυλλένια 20/01/2019 at 14:40

    Μαρία μου, η ανάρτηση σου είναι πραγματικά σκέτη έμπνευση!!! Θέλω να τη διαβάσω πολλές φορές και να μου μείνουν όλα στο μυαλό!! Με απασχολεί συχνά κι εμένα το θέμα, τι μαμά θέλω να είμαι καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, ακόμη και τι γιαγιά θέλω να γίνω!! Μέσα σε αυτό το «τι», περικλείεται και το σπιτικό, γιατί όπως πολύ σωστά είπες, η μαμά κάνει το σπίτι, σπιτικό!!! Επίσης χαίρομαι που ανέφερες τη φράση από τις Παροιμίες και θα γράψω κι εγώ πιο συγκεκριμένα τον αρ. του εδαφίου!! Σε φιλώ και καλή συνέχεια να έχουμε στα σπιτικά μας!!!

    Reply
    1. Μαρία 27/01/2019 at 20:57

      Σε ευχαριστώ Ευτέρπη μου! Μέχρι και τη φάση της γιαγιάς σκέφτηκες, είσαι πολύ προχωρημένη χαχα!

      Reply
      1. Τριανταφυλλένια 27/01/2019 at 21:31

        Βλέποντας τη μητέρα και την πεθερά μου δεν μπορώ να μην μπω νοητικά στη θέση τους!! Βέβαια το έχω γενικώς να προ-προτρέχει η φαντασία μου αλλά έχει και την πλάκα του!!

        Reply
  6. mysecretbook 20/01/2019 at 18:57

    Πόσο όμορφο post και πόσο αληθινό 🙂

    Reply
    1. Μαρία 27/01/2019 at 20:58

      Σε ευχαριστώ Σέβη μου!

      Reply
  7. ✰Lia,In Vivo+ 22/01/2019 at 07:57

    Το κείμενό σου βρίσκει στόχο στην καρδιά του κάθε γονιού. Τρέφει σκέψεις και αφυπνίζει ώστε να συναντήσουμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε προτού να είναι αργά. Γιατί στο θέμα της οικογένειας αγωνιζόμαστε ενάντια στον χρόνο αφού, τα παιδιά δεν θα είναι ποτέ ξανά στην ίδια ηλικία που είναι σήμερα ενώ η σχέση των ενήλικων μελών όταν ραγίσει δυστυχώς σπάνια επιδιορθώνεται…
    Μου θύμησες το σπίτι που μεγάλωσα… όπου επικρατούσε συνεχώς κρύο… κι οι γονείς μου συνήθως ήταν μουτρωμένοι…
    Να είσαι καλά Μαρία! Να σκέφτεσαι πάντα έτσι όπως γράφεις και είμαι σίγουρη πως θα επιτύχεις όλα όσα ποθείς στις μεταξύ σας σχέσεις!
    Σε φιλώ!

    Reply
    1. Μαρία 27/01/2019 at 20:59

      Σε ευχαριστώ πολύ Λια. Πραγματικά, έχουμε λίγο και πολύτιμο χρόνο για να το χτίσουμε όλο αυτό!

      Reply
  8. Pingback: 10 κανόνες για ένα τακτοποιημένο σπίτι - Η Κόκκινη Καμέλια

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.