Οργάνωση, Προσωπικά

Μινιμαλισμός

Less is more, που λένε και στο χωριό μου!

Το μυστικό είναι στην απλότητα, υποστηρίζει το μότο του blog μου, και δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο μινιμαλισμό!

Ο μινιμαλισμός είναι μια γνωστή έννοια, που ξεκίνησε από την τέχνη. Πρόκειται για μία τάση που έχει επεκταθεί και σε άλλους τομείς και έχει κερδίσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού τον τελευταίο καιρό. Λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής της υπερκατανάλωσης και της σπατάλης, ο μινιμαλισμός κερδίζει έδαφος προτείνοντας την επιστροφή στα βασικά.

Αν και εφαρμόζεται με διαφορετικό τρόπο στην καθημερινότητα του καθένα, γενικά είναι μια νοοτροπία που παροτρύνει να ξεφορτωθεί κανείς τα άχρηστα και περιττά πράγματα της ζωής του, ώστε να έχει χώρο και χρόνο για όσα έχουν πραγματική αξία. Ο βασικός στόχος είναι να μειώσουμε τα υλικά αγαθά που η καταναλωτική κοινωνία μάς επιβάλλει, αλλά ταυτόχρονα το να αφήσουμε χώρο, χρόνο και χρήματα για τους ανθρώπους και τις εμπειρίες της ζωής που θα θυμόμαστε και θα χαιρόμαστε.

Ακούγεται απλό; Δεν είναι. Ποιος μπορεί να καυχηθεί εύκολα ότι έχει στην κατοχή του μόνο όσα πράγματα πραγματικά χρειάζεται και χρησιμοποιεί; Ότι δίνει αξία σε όσα πραγματικά αξίζουν;

Κάτι έχουμε κρατημένο «μήπως χρειαστεί».

Κάτι άλλο κρατήσαμε γιατί «είναι δώρο, πώς να το πετάξω;»

Κάτι ακόμα κρατάμε γιατί «τόσα λεφτά έδωσα για να το πάρω, κι ας μην το χρησιμοποίησα τελικά!»

Και πολλοί άλλοι λόγοι συντρέχουν στο να μη μας φτάνει ο χώρος στο σπίτι, να μη μας φτάνουν τα λεφτά και κυρίως να μη μας φτάνει ο χρόνος, γιατί καθαρίζουμε, τακτοποιούμε και οργανώνουμε, αλλά και πάλι δεν είμαστε ευχαριστημένοι με το σπίτι μας.

Υπάρχουν ψυχικές διαταραχές που μπορεί να οδηγήσουν στο να στοιβάζουμε πράγματα, ενώ σύμφωνα με άρθρο του Psychology Today, το «hoarding» δηλαδή το να μαζεύουμε άχρηστα πράγματα, μπορεί να σχετίζεται με κατάθλιψη.

Κατάλαβα ότι τραβάω προς το μονοπάτι του «να μην έχω άχρηστα πράγματα στο σπίτι» (έτσι περιφραστικά το ονόμαζα τότε) όταν παντρεύτηκα. Ως γνήσια ελληνίδα μάνα η μαμά μου και ως γνήσια γιαγιά που σιγοντάρει το πράγμα η γιαγιά μου, μου έδωσαν τα «προικιά» που μου αναλογούσαν. Εγώ όμως τα έβρισκα άχρηστα και περιττά.

– Αυτή είναι κουβέρτα «του λούσου».
– Τι θα πει «του λούσου» ρε μαμά;
– Θα πει ότι δε σκεπάζεσαι μ’ αυτή, τη στρώνεις στο κρεβάτι για να είναι ωραίο.
– Δεν έχω σκοπό να στρώνω και να ξεστρώνω άλλο πράγμα στο κρεβάτι κάθε πρωί. Το πάπλωμα που θα χρησιμοποιούμε θα στρώνω και τέλος.
– Δεν πειράζει, πάρ’ την και άσ’ την στο ντουλάπι.

Μια παρόμοια τέτοια κουβέντα γινόταν για τα μισά πράγματα που ήθελε να μου δώσει η μαμά μου. Τέλος πάντων, στην αρχή τα πήρα. Κι όταν είδα ότι απλώς τρώνε χώρο και σκόνη στο ντουλάπι, της τα γύρισα πίσω.

«Γιατί να μην τα δώσουμε σε κάποιον που θα τα χρησιμοποιήσει;» Αυτή η σκέψη τριγυρνούσε στο μυαλό μου συνεχώς. Έβρισκα πράγματα στα ντουλάπια μου που δεν τα είχα χρησιμοποιήσει ΠΟΤΕ και τα οποία θα ήταν χρήσιμα σε κάποιον άλλο.

Ο καιρός περνούσε, πράγματα έρχονταν και έφευγαν από το σπίτι μου και την τελευταία χρονιά ανακάλυψα πολλές πηγές που με «μύησαν» πιο γνήσια στο μινιμαλισμό. Έτσι ξεκίνησα αυτή την πορεία. Είμαι σαφέστατα ακόμα στην αρχή (στην πολύ αρχή!) και η επιδίωξή μου έχει μια δυσκολία λιγάκι μεγαλύτερη, διότι έχω σύζυγο και δυο πιτσιρίκια. Αλλά ξεκινώντας από ό,τι χρησιμοποιώ αποκλειστικά εγώ, έχω κάνει κάποια πρόοδο. Κάθε φορά που ξεφορτώνομαι κάτι, νιώθω και πιο ανάλαφρη.

Πολύ καλή πηγή πληροφοριών είναι η ιστοσελίδα www.becomingminimalist.com και το facebook group «Our minimalist lifestyle». Υπάρχει φυσικά τεράστια ποικιλία βίντεο με ιδέες στο Youtube -και από κει σας προτείνω να ξεκινήσετε αρχικά.

Εξαιρετικό βοήθημα υπήρξε και το best seller σε όλο τον κόσμο «Σπίτι σε τάξη, ζωή σε τάξη» της Γιαπωνέζας Marie Kondo (ο αγγλικός τίτλος είναι The life changing magic of tidying up), το οποίο ανακάλυψα μέσω ενός βίντεο του Youtube και θα σας μιλήσω σε επόμενη ανάρτηση.

Ποια είναι η άποψή σας για το ότι στοιβάζουμε πράγματα που δε χρειαζόμαστε; Έχετε προσπαθήσει να κάνετε κάποια σοβαρή «εκκαθάριση»;

Μαρία

Κοινοποίηση

4 thoughts on “Μινιμαλισμός

  1. Κάνω συχνά πυκνά εκκαθάριση γιατί δεν μπορώ να συνυπάρχω με ένα σωρό άχρηστα πράγματα! τελευταία βέβαια η μικρή μου που έφτασε τα 3 προσπαθεί να με κάνει να αλλάξω στάση (δεν θέλει να πετάει-αποχωρίζεται τίποτα!)
    αλλά πού θα πάει.. 🙂
    Το μυστικό είναι να κάνεις πολύ συχνά ξεσκαρτάρισμα (τουλ. κάθε 6μηνο) γιατί αν το αφήσεις συσσωρεύονται και δεν το παίρνεις ποτέ απόφαση να ξεκινήσεις!
    Καλή αρχή!

    1. Πολύ σωστά και τα 2 σημεία που επεσήμανες! Όταν τα πιτσιρίκια αρχίζουν να εμπλέκονται πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη την επιθυμία τους και εκεί χρειάζεται πολλή πειθώ! Όσο για τη συχνή εκκαθάριση, το παλεύω κι εγώ τελευταίως. Τα εύκολα σημεία είναι αυτά που βλέπω κάθε μέρα, ενώ κάποια ψηλά ντουλάπια έχουν τη μοίρα να ξεχνιούνται συχνά!

  2. Πόσο συμφωνώ μαζί σου και πόσο δύσκολο είναι στην πραγματικότητα! Είμαι πολύ προβληματισμένη με την έννοια του «if something Sparks Joy» οπότε κάπου την έχω κ εγώ αυτή την κουβέρτα που αναφέρεις χαχα!

    1. Δεν έχεις πολύ άδικο, Κατερίνα, πολλοί έχουν δηλώσει σκεπτικισμό απέναντι στο βιβλίο λόγω της ασάφειας του όρου «spark joy»! Για μένα ό,τι έμεινε σε ντουλάπι πάνω από 6 μήνες χωρίς να το ψάξω, δε spark joy, άρα παίρνει εξιτήριο.
      Ειδικά οι κουβέρτες του λούσου, τα σεμεδάκια και τα λοιπά προικιά έφαγαν πολλή σκόνη πριν τα διώξω! Θα μπορούσα να γράψω μια ξεχωριστή ανάρτηση μόνο για τα προικιά τώρα που το σκέφτομαι! Χαχαχα πονεμένη ιστορία!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *